A story with a veteran: Alexis Terkis

Για πολλά χρόνια λέγαμε σε αυτή τη πόλη που μεγαλώσαμε πως θα ήταν να είχαμε έναν δικό μας χώρο για ποδήλατο και να τον στήναμε έτσι η αλλιώς, η κάπως αλλιώς και με τον καιρό αυτό στο μυαλό μας γινόταν όλο και πιο όμορφο.
Αλλά όλα αυτά γκρεμιζόντουσαν κάθε φορά που κάποιος θα μας έδινε ψεύτικες υποσχέσεις για μικρούς η μεγάλους χώρους σε πάρκα -πλατείες- δημόσιους χώρους που πριν από κάποια προεκλογική εκστρατεία θα σε πλησίαζε κάποιος ΝΤΕΜΕΚ να σε βοηθήσει χαχαχαχαχαχα!!!!!!!!
ΤΕΛΕΙΑ ΤΕΛΟΣ ΦΤΑΝΕΙ ΑΛΛΟ. ΔΕΝ πρόκειται να σε βοηθήσει κανένας.
Πάρε τους φίλους που γουστάρουν αυτό που αγαπάς και ξεκίνα την αναζήτηση να το κάνεις πραγματικότητα αυτό το όνειρο, γιατί φτάνεις και τα 40. Και άντε να σε δω πως θα ΧΩΣΕΙΣ μετά.
Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΤΟ INDOOR BMX PARK,στη ΓΝΩΣΤΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΥΦΑΝΕΤ ΔΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ.
Καινούργιος κόσμος ιδέες μυαλά φέρνουν το αποτέλεσμα αυτής της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ προσπάθειας για όλο και κάτι καινούργιο και πιο θεαματικό.
Πέρασαν 8 χρόνια σε ΑΥΤΟΝ τον υπέροχο χώρο που μας φιλοξενεί και μου φαίνεται σαν χθες όταν μπήκα πρώτη φορά στο άδειο κτήριο.
Μετά από τις πρωινές δουλειές, ολονων μας και με φορτωμένη πολύ παιδική όρεξη μαστορεύαμε μέχρι της πρωινές ώρες για να τελειώσουμε όσο ποιο γρήγορα γίνεται.
Ένα βράδυ κατάλαβα πως το κτήριο αυτό έχει κάποια ιδιαίτερη ενέργεια και ψάχνοντας να βρω μέσα στα άπειρα, μαζεμένα από τους δρόμους ξύλα, συνειδητοποιώ πως το κομμάτι ξύλο που ήθελα και ταίριαζε- κουτί-κρεμόταν σε έναν τοίχο του κτηρίου σαν μου έλεγε πάρε με και χρησιμοποίησε με σε αυτό που με τόσο αγάπη και κόπο λαχταράς να τελειώσεις 4 η ώρα τα ξημερώματα.
Υ.Γ ΟΠΟΥ ΒΑΖΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΑΝΘΙΖΕΙ!!!!
Αλέξης Τερκης.

category: